Refleksje po Labiryncie 2017

Passe-partout jest to najczęściej ramka kartonowa z wycięciem, o powierzchni mniejszej od powierzchni oprawionej w nie ilustracji. Wykorzystuje się je do wyeksponowania, zwiększenia atrakcyjności i ochrony oprawianej pracy. Passe-partout za sprawą Anny Panek-Kusz i Jerzego Olka stało się też tematem głównej wystawy tegorocznego Festiwalu Nowej Sztuki – Labirynt. Czytaj dalej

Reklamy

Gorzów – Garbicz 2017

Krótka refleksja na marginesie Warsztatów Interdyscyplinarnych Gorzów – Garbicz 2017.
Uczestnicy zjechali się na warsztaty z różnych stron Polski. Pierwsze spotkanie, pierwsze zajęcia, pierwsze wrażenia, pierwsze zadania. Oglądanie zdjęć, pokazy filmów i diaporam, rozmowy o fotografii, ale warsztaty to nie tylko fotografia. To również poezja, muzyka i malarstwo. Interdyscyplinarność, która ma być obok każdej z dziedzin, ale ma za zadanie inspirować i wpływać. Inspiracja słowem, dźwiękiem i obrazem. Intensywność doznań może przytoczyć, ale również zainspirować. Wyłonić z mnogości tą jedną iskrę która wznieci w uczestnikach działanie. Czytaj dalej

O rokoko

Sztuka rokoko

Okres trwania rokoko przypada na lata 1720 (1700,1710) – 1790 (1780). Ale oczywiście nie jest to takie proste i w różnych krajach wygląda inaczej, to samo tyczy się różnych dziedzin sztuki jak: architektura czy malarstwo. Okres, w którym trwał jeszcze barok, ale też w którym powstały i funkcjonowały obok siebie: klasycyzm i romantyzm. Okres, w którym tworzyli m.in.: Kant, Mozart, Bach, Haydn, Kant, Goia, Blacke czy Turner. A po rewolucji francuskiej Napoleon przekształcił część Luwru w pierwsze ogólnodostępne muzeum. Czytaj dalej

Wojewódzki Konkurs – Żary 2017

Od zarania dziejów ludzie wierzyli w związek między człowiekiem a jego obrazem. Z pokolenia na pokolenie przekazywano opowieści, w których mówiono o związku człowieka i jego wizerunku. Uważano, że artysta malując odbiera portretowanemu siły życiowe. Natomiast od momentu pojawienia się fotografii zaczęto wierzyć, że zabiera ona fotografowanemu duszę. Wtedy to został usunięty pośrednik czyli artysta, który mógł mieć wpływ za pomocą portretu na losy jego właściciela. Dzięki fotografii kontakt między „patrzącym” a „przedstawionym” stał się bezpośredni. Warto wspomnieć, że każdy fotograf, jako bezpośredni uczestnik fotografowania pozostawia na zdjęciu odcisk swojej indywidualnej aury. Każde zdjęcie ma niewidzialną więź z człowiekiem, który jest na nim utrwalony.
Flusser pisał, że fotografia jest nauczaniem: „stawiania pytań, tak by nie stali się ofiarami obrazów, ale mogli je używać jako narzędzia krytycznej analizy”, a aparat to: „narzędzie symulujące myśli, tak złożone, iż osoba wykorzystująca je nie może go pojąć”. Czytaj dalej